fotopagina
Het was een grootse drukte voor Advendo op zondagochtend 5 september. Zowel Jong Advendo als Advendo had een optreden. De junioren hadden een optreden in St. Gilles Dendermonde (B) en wij, Advendo, in Zundert.
In de vroege morgen op zondagochtend zwaaide ik mijn vriendin uit die met Jong Advendo naar België ging. Je kent het wel, ik mocht de broodjes smeren. Zij zouden al om kwart over acht vertrekken wat betekende dat ze om acht uur aanwezig moest zijn. Ik hoefde pas een uur later aanwezig te zijn voor het vertrek naar Zundert dus ik miste een uurtje slaap. Al snel kreeg ik een smsje:’’Dus bus is te laat, hij is er nog lang niet’’. Uiteindelijk vertrokken zij om kwart voor negen.
Toen ik eenmaal ook m’n eigen broodjes had gesmeerd en met een gevulde koelbox richting het gebouw liep, stonden we daar ook met z’n allen te wachten. Ook onze bus was te laat en daardoor vertrokken wij kwart voor tien in plaats van negen uur. Wat bleek nou, de informatie die voor Advendo bestemd was (9 uur vertrek) was aan de chauffeur van Jong Advendo (kwart over acht vertrek) gegeven. Snapt u het nog? Het kwam er op neer dat we met piepende bandjes vertrokken richting het warme Zundert.
Eenmaal daar aangekomen stonden diverse korpsen zich al warm te spelen voor de lange tocht die te wachten stond. We kleedden snel om en pakten onze spullen. Uiteindelijk ging het qua tijd nog prima, we sloten rond kwart voor twee aan in de parade om naar de opstelplaatsen te lopen. Daar hebben we nog een ruim kwartier gewacht waarna wij rond de klok van twee uur startten met ons optreden in het grootse bloemencorso.
Na een aantal nummers gespeeld te hebben kwamen we aan bij de hoofdtribune waar het gebruikelijk is om een showtje te doen. Daar speelden wij Dance waar uiteraard ook de Rumba, de dans, werd gedaan. Hierna speelden we nog een slagwerknummer en gingen we verder met de optocht. Het eerste deel van de optocht was naar mijn idee het zwaarst. Dit kwam vooral omdat we een uur tot anderhalf uur non-stop hadden gelopen. Hierna ontstonden er steeds problemen met een aantal van de deelnemende wagens wat tot gevolg had dat we vaak pauzes hadden. Ik heb dan ook de zeldzame tekst: ,,Alweer pauze? Ik wil eigenlijk wel even lekker doorlopen’’ mogen horen. Het grote voordeel van deze pauzes was wel dat ons mediateam kans zag om een paar heerlijke frikandellen te kopen en deze uitdeelden. Dit tot grote vreugde van 65 hongerige korpsleden.
Door de technische mankementen van de praalwagens liep de parade enorm uit. Niet alleen korpsen klaagden hierover, ook menig toeschouwer vertelde mij dat ze zochten naar het eind van de stoet. ,,Normaal was alles al lang voorbij geweest’’ was een veel gehoorde opmerking. Rond half zeven kwamen we in de buurt van de omkleedruimten en dit was dan ook te horen aan het slagwerk. Er kwam een heuse jamsessie opgang en zo ontstond er een cadens met een geweldige beat waarvan iedereen nu al niet meer weet. Zonde ;-).
Er moest snel omgekleed worden omdat de chauffeur moest denken om zijn reistijden. Het verzoek was dan ook om kwart over zeven te vertrekken. Om zeven uur kwam hij er achter dat de accu het had begeven en dat er geen beweging in te krijgen was. Een duwpoging met twintig man mocht niet baten. Nadat er hulp van de ANWB was geweest vertrokken we dan toch richting het hoge noorden, zij het anderhalf uur later.
Na een lange reis, inclusief een stop bij de grote M, arriveerden we rond kwart over twaalf weer in Sneek. Het was weer een dagje Zundert zoals we gewend zijn; zwaar, warm en gezellig.
Vincent Schutte