fotopagina
Thialf was dit jaar weer een grandioos succes. Dit jaar waren we er twee weekenden aanwezig om de welbekende ISU-tune te spelen, onder begeleiding van een aantal slagwerkers.
Het ging het eerste weekend om de World Cup Finals van 12-14 maart. Omdat er dubbele huldigingen werden gedaan, moest het slagwerk tussendoor een nummertje spelen. De slagwerkers waren gelijk de eerste dag al niet tevreden met de bezetting, het klonk wat sûterig. De volgende dag stond er een extra slagwerker klaar om de kleine sectie te versterken.
Over de dag heen moeten we een paar keer opstellen voor de huldigingen, zo ook de tweede dag. De huldiging ging prima, het slagwerk klonk wat voller en we liepen weer tevreden af. We deden onze kolbak af toen een paar van ons plots een sissend geluid hoorden. We keken om en ineens zagen we rook, gevolgd door een knal en vonken. Paniek alom. Er wordt geschreeuwd: “weg hier”. Een aantal mensen begonnen te rennen, zo ook wij. Het kleed wat over apparatuur heen lag werd op het ijs gegooid om zo het vuur te doven. Wat bleek nou, er was een stekker doorgebrand. Wat opmerkelijk was dat er pas na vijf minuten een brandblusser naar het middenterrein werd gebracht. Mooi op tijd.
Het tweede weekend ging het om het WK Allround van 19-21 maart. Dit weekend begon met het meest veelzijdige stukje vlees: “kip”. Erg lekker, behalve wanneer je ziet hoe sommige aan hun einde komen. Vlak voordat we vanaf het advendo gebouw wilden vertrekken, kwam er een hond aanrennen die één van de kippen van de buurman te pakken nam. Het arme kippetje hing in zijn bek en de hond was erg trots op zijn vangst. Zijn baasje niet en ook wij waren hier niet zo blij mee. De veren van de kip lagen overal, zo ook bij Digna in de kofferbak, die zij open had staan. Yvonne was naar de buurman gegaan om hulp te halen, maar helaas het was te laat…. Na een paar stuiptrekkingen legde de kip het loodje. Zijn laatste rustplaats is nu de aanhangwagen staande op het parkeerterrein voor het advendo gebouw.
In Thialf aangekomen (sommigen waren wat later lees: “Johannes” omdat hij zin had in de toeristische route) bleek dat we te vroeg waren, omdat er een prijsuitreiking uitviel. Dit hoorden wij pas toen we al opgesteld stonden. We moesten toen lang wachten, maar gelukkig hebben ze er een gezellige kantine (skihut) waar ze heerlijk warme chocolademelk met slagroom hebben. Alleen was er dit weekend een nieuwe regel ingesteld, dat we maar één keer per dag met slagroom mochten bestellen. Wel fijn dat ze zo goed om ons figuurtje denken in Thialf.
Terwijl wij in de kantine zaten ging ineens het ontruimingsalarm af. Iedereen bleef alleen gewoon zitten, ook de mensen op de tribunes. Al snel werd gemeld dat het een vals alarm was. Vlak na deze melding ging het alarm weer af. Later bleek dat het toch een loos alarm te zijn.
Na de laatste prijsuitreiking werden Erben Wennemars, Renate Groenewold en Carl Verheijen (Bob) gehuldigd. Dit omdat zij besloten hebben een punt achter hun schaatscarrière te zetten. Ze maakten een ererondje over het ijs samen met hun kinderen. De zoon van Erben vond het te lang duren en besloot zelf maar een sprintje te trekken. Dit onder luid applaus van een vol Thialf. Ook hoofdsponsor Aegon zette er een punt achter na 25 jaar. Daarom kregen we een ‘mooie’ warme muts.
Het weekend hebben we afgesloten met een optreden van Gerard Joling op de zondag avond. Al met al waren het twee mooie weekenden waar we leuk op terug kunnen kijken. Misschien volgend jaar naar het EK in ?.
Linda Bruinsma, Inge van Dalen, Pascal v/d Molen, Digna Mulder (Bedankt voor het opruimen van al het materiaal), Sanne de Wreede en Yvonne Kamminga